Natuurlijk Karin                                                                                                Levens- en stervensbegeleider


        

  

    




Woordenkunst/gedichten

Schrijven is een manier van uiten voor mij...


Als je zelf de juiste woorden niet kunt vinden,

sta ik graag voor je klaar om een tekst op papier te krijgen...

Mijn lieve kind ❤

Vandaag wil ik denken aan alle mooie momenten met jou

Heb ik zo'n behoefte aan warmte en niet aan kou

Nog even niet denken aan pijn en verdriet

Vandaag wil ik je herinneren als mijn lieve kind en anders niet

Vandaag wil ik nog niet beseffen dat ik je los ga laten

Heel even nog wil ik tegen je praten

Vandaag wil ik je nog even kunnen voelen

Alles zeggen en heel veel met je kroelen

Morgen weet ik dat alles anders zal zijn

Maar vandaag wil ik alles voelen, behalve pijn

Laat me dus nog even in die waan

Voordat ik jou, mijn lieve kind, laat gaan...

Soms voel je dat je gedragen wordt

als je zelf niet meer kunt lopen...

Rouwen...


Ze zeggen dat ze het zich kunnen voorstellen

Ze zeggen dat het slijt

Maar als ze me dat vertellen

Vraag ik: "Ben jij ook iemand kwijt ?"


Vaak wordt het dan stil

Het besef dringt door

Ik weet best dat je wat zeggen wil

Maar woorden kunnen pijn doen hoor


Dus als je me echt helpen wil

Laat mij dan huilen en praten

Ben er voor me, maar wees soms even stil

Mijn verdriet mag ik toelaten


Als je me echt wilt steunen

Kom dan gerust naar me toe

Heel graag wil ik je schouder om op te leunen

Ben alleen af en toe zo moe


Moe van al die goedbedoelde adviezen

Maar pak mijn hand gerust

Ja, ik krijg heel wat voor mijn kiezen

Daar ben ik me heel goed van bewust


Laat me dit op mijn manier doen

Respecteer me en accepteer

Knuffel me of geef me een zoen

Weet dat ik je steun heel erg waardeer

Loslaten is anders vasthouden...

Loslaten...


Als ik in je ogen kijk en je bent minder hier maar meer daar

Vraag ik me af; Wanneer is een leven eigenlijk "klaar" ?

Je bent al in die andere wereld en kijkt me niet meer echt aan

Zou je me nog zien of kunnen verstaan ?


Ben je al zover weg maar toch nog dichtbij ?

Wil je nog leven of is je leven voorbij ?

Ik besluit om de stilte te laten spreken en ik observeer

Weet dat ik hiervan ook weer leer


Leer om je te respecteren, dat je los gaat laten

Accepteer je als je niet meer wilt of kunt praten

Maar wie gaat nu loslaten, ben ik dat of jij ?

Of samen een stukje, jij en ik, dus allebei


Het moment daar is in alle rust

En stelt me zeker heel gerust

Een tevreden glimlach om je mond

Net zoals laatst, toen je nog midden in het leven stond


Maar vroeger is niet meer, je bent nu weggegaan

Heb jij hiervoor gekozen of wordt dit voor je gedaan ?

Wie liet nu los en waar ben je nu dan heen ?

Ben je samen met anderen of helemaal alleen ?


Dan ga ik terug van verstand naar gevoel

Krijg ik antwoord op wat ik bedoel

Loslaten is niet verlaten en voor iedereen een eigen stuk

Het is niet alleen verdriet, maar ook geluk


Geluk dat ik jou heb mogen leren kennen

Nooit aan jou hoefde te wennen

Omdat jij me leerde altijd jezelf te zijn

Me liet zien dat er altijd humor is, ondanks de pijn


Loslaten is in alle liefde de ander mogen begeleiden

Meeleven, maar niet meelijden

Loslaten is heel speciaal, warm en tegelijkertijd koud

Loslaten doe je allebei, als je van elkaar houdt...

Jezelf kunnen zijn

is een vriendschap voor het leven...

Vriendschap...

Waardevolle momenten samen delen

Het besef dat jij er één bent uit velen

Die ene waar je alles tegen kunt zeggen

Eigenlijk niets bij uit hoeft te leggen


Een oogopslag is vaak al genoeg

Weten waar jij om vroeg

Troostende woorden, begrip en aandacht

Elkaar warmte geven, maar zeker ook kracht


Herinneringen samen blijven maken

Pijn van het lachen hebben in je kaken

Regelmatig proosten op het leven

Heel veel leuke dingen met elkaar beleven


Vriendschap is kostbaar en zeker niet te koop

Iemand die je kan vertrouwen in alle hoop

Genieten van elkaar in mooie en moeilijke tijden

Met elkaar meeleven, maar niet meelijden


Elkaar kunnen en willen accepteren

Wederzijds mogen respecteren

Nu en later vooral jezelf durven te zijn

Dan is vriendschap altijd fijn


Koester je vrienden in het leven

De een zal nemen en de ander geven

Als het voor beiden goed voelt

Is deze vriendschap voor jullie bedoeld.

De mooiste ster in de hemel dat ben jij...


Iemand die je niet meer kunt zien

Maar nooit vergeten wilt bovendien

Zo'n ster was en ben jij

Het is niet meer een complete wij


De mooie herinneringen blijven

Ik kan een boek over jou schrijven

Maar het laatste hoofdstuk is nooit klaar

Want in gedachten ben je hier en niet daar


Je liet me voelen wat liefde is

En ja, nog steeds is er dat gemis

Nee, ik wil je nooit vergeten

Voor altijd in mijn hart, dat mag je weten

Geraakt...

Mag ik even delen hoe ik me voel ?

Dat ik je zeggen wil wat ik écht bedoel...

Heb je iets gemist dan ?

Nee, ik ben geraakt en ik voel dat dit mag en kan...


Soms zijn het tranen van geluk en tegelijkertijd verdriet.

Begrijpen, dat doen sommigen me helaas niet.

Het is geen onwil of bewust pijn doen van anderen.

Meer het ánders voelen, maar het niet kunnen veranderen.


Gevoeligheid is een gave, mooi en moeilijk tegelijk.

Een eigenschap en deze maakt me zeker rijk.

Blij dat elk woord echt bij me binnen mag komen.

Gedachtes die je ervaart door dromen.


Wat ik mis kan mij raken...

Wat mij raakt kan en wil ik niet missen...

© Karin van Tilburg